مسأله 1666.

مسأله 1662. اگر انسان عمداً و از روی اختیار كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام دهد، روزه‎اش باطل می‎شود، و چنان‌چه از روی عمد نباشد، اشكال ندارد، ولی جنب اگر بخوابد، و به تفصیلی كه در مسأله 1640 گفته شد تا اذان صبح غسل نكند، روزه‎اش باطل است.

مسأله 1663. اگر روزه‎دار سهواً یكی از كارهایی كه روزه را باطل می‎كند انجام دهد و به خیال این‌كه روزه‎اش باطل شده، عمداً دوباره یكی از آن‌ها را به جا آورد، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1657. اگر روزه‎دار بتواند از قی‌كردن خودداری كند، چنان‌چه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خودداری نماید.

مسأله 1654. اماله‌كردن با چیز روان اگر چه از روی ناچاری و برای معالجه باشد، روزه را باطل می‎كند.

مسأله 1628. اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند، یا اگر وظیفه او تیمم است عمداً تیمم ننماید در روزه ماه رمضان و قضای آن، روزه‎اش باطل است، و در غیر این دو، احوط باقی‌نماندن بر جنابت است تا صبح.

مسأله 1629. اگر در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند و تیمم هم ننماید، ولی از روی عمد نباشد، مثل آن كه دیگری نگذارد غسل و تیمم كند، روزه‎اش صحیح است.

مسأله 1617. اگر روزه‎دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقی بدن او از آب بیرون باشد، بنابر احتیاط واجب روزه‎اش باطل می‎شود، ولی اگر تمام بدن را آب بگیرد و مقداری از سر بیرون باشد، روزه باطل نمی‎شود.

مسأله 1618. اگر نصف سر را یك دفعه، و نصف دیگر آن را دفعه دیگر در آب فرو برد كه هیچ وقت تمام سر زیر آب نباشد، روزه‎اش باطل نمی‎شود.

مسأله 1619. اگر قصد داشت كه سر را زیر آب فرو ببرد و شك كرد كه تمام سر زیر آب رفت یا نه، بنابر احتیاط واجب روزه‎اش باطل است.

مسأله 1612. رساندن غبار غلیظ به حلق روزه را باطل می‎كند؛ چه غبار چیزی باشد كه خوردن آن حلال است مثلاً آرد، یا غبار چیزی باشد كه خوردن آن حرام است، مثل خاك، و بنابر احتیاط واجب باید غباری را هم كه غلیظ نیست به حلق نرساند.

مسأله 1613. اگر به واسطه باد، غبار غلیظی پیدا شود، و انسان با این كه متوجه است، مواظبت نكند و به حلق برسد، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1614. احتیاط واجب آن است كه روزه‎دار دود سیگار و تنباكو و مانند این‌ها را هم به حلق نرساند.

مسأله 1605. اگر روزه‎دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند این‌ها به خدا و پیغمبران و ائمه علیهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد، اگر چه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه كند روزه او باطل است؛ و بنابر احتیاط واجب نسبت دروغ به حضرت زهراء علیهاالسلام و به جانشینان پیغمبران گذشته هم همین حكم را دارد.

مسأله 1606. اگر بخواهد خبری را كه نمی‎داند راست است یا دروغ نقل كند، بنابر احتیاط واجب باید از كسی كه آن خبر را گفته، یا از كتابی كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نماید.

مسأله 1597. اگر روزه‎دار استمناء كند، یعنی با خود كاری كند كه منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1598. اگر بی‎اختیار منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل نیست ولی اگر كاری كند كه بی‎اختیار منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1599. هر گاه روزه‎دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم می‎شود، یعنی در خواب، منی از او بیرون می‎آید، بنابر احتیاط مستحب نخوابد، ولی اگر بخوابد روزه‎اش باطل نمی‎شود.

مسأله 1593. جماع روزه را باطل می‎كند، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود، و منی هم بیرون نیاید.

مسأله 1594. اگر كمتر از مقدار ختنه‎گاه داخل شود، و منی هم بیرون نیاید، روزه باطل نمی‎شود.

مسأله 1595. اگر شك كند كه به اندازه ختنه‎گاه داخل شده یا نه، كفاره بر او واجب نیست، و اگر قصد دخول داشته با علم به مفطر بودن دخول، و دخول واقع نشده یا شك در آن نماید، روزه‎اش باطل است، و قضای آن واجب است.