مسأله 1597. اگر روزه‎دار استمناء كند، یعنی با خود كاری كند كه منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1598. اگر بی‎اختیار منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل نیست ولی اگر كاری كند كه بی‎اختیار منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1599. هر گاه روزه‎دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم می‎شود، یعنی در خواب، منی از او بیرون می‎آید، بنابر احتیاط مستحب نخوابد، ولی اگر بخوابد روزه‎اش باطل نمی‎شود.

مسأله 1600. اگر روزه‎دار در حال بیرون‌آمدن منی از خواب بیدار شود، واجب نیست از بیرون‌آمدن آن جلو گیری كند.

مسأله 1601. روزه‎داری كه محتلم شده، می‎تواند بول كند، و به دستوری كه در مسأله 73 گفته شد، استبراء نماید اگر چه بداند به واسطه بول یا استبراء‌كردن باقی‎مانده منی از مجری بیرون می‎آید.

مسأله 1602. روزه‎داری كه محتلم شده، اگر بداند منی در مجری مانده و در صورتی كه پیش از غسل بول نكند، بعد از غسل منی از او بیرون می‎آید، بنابر احتیاط واجب باید پیش از غسل بول كند.

مسأله 1603. كسی كه می‎داند كه اگر عمداً منی از خود بیرون آورد روزه‎اش باطل می‎شود، در صورتی كه به قصد بیرون‌آمدن منی با كسی بازی و شوخی كند، روزه‎اش باطل می‎شود، و باید قضای آن را به جا آورد، اگر چه منی از او بیرون نیاید، و اگر منی بیرون آید، علاوه بر قضا كفاره نیز بر او لازم می‎شود، و در هر دو صورت در ماه رمضان باید در بقیه روز از آنچه روزه را باطل می‎كند خودداری نماید.

مسأله 1604. اگر روزه‎دار بدون قصد بیرون‌آمدن منی با كسی بازی و شوخی كند، چنان‌چه اطمینان دارد كه منی از او خارج نمی‎شود، اگر چه اتفاقاً منی بیرون آید روزه او صحیح است، ولی اگر اطمینان ندارد، در صورتی كه منی از او بیرون آید، روزه‎اش باطل است.