مسأله 1655. هر گاه روزهدار عمداً قی كند اگر چه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزهاش باطل میشود، ولی اگر سهواً یا بیاختیار قی كند، اشكال ندارد.
مسأله 1656. اگر در شب چیزی بخورد كه میداند به واسطه خوردن آن، در روز بیاختیار قی میكند، احتیاط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نماید.
مسأله 1657. اگر روزهدار بتواند از قیكردن خودداری كند، چنانچه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خودداری نماید.
مسأله 1658. اگر مگس در گلوی روزهدار برود، چنانچه ممكن باشد، باید آن را بیرون آورد و روزهاش باطل نمیشود، ولی اگر بداند كه به واسطه بیرونآوردن آن، قی میكند واجب نیست بیرونآوردن و روزهاش صحیح است.
مسأله 1659. اگر سهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به شكم یادش بیاید كه روزه است، چنانچه ممكن باشد باید آن را بیرون آورد، و روزهاش صحیح است.
مسأله 1660. اگر یقین داشته باشد كه به واسطه آروغزدن، چیزی از گلو بیرون میآید، نباید عمداً آروغ بزند بلكه اگر احتمال بدهد بنابر احتیاط واجب آروغ نزند.
مسأله 1661. اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید، باید آن را بیرون بریزد، ولی اگر بیاختیار فرو رود، روزهاش صحیح است.