دوشنبه: 13/بهم/1404 (الاثنين: 14/شعبان/1447)

مسأله 1655. هر گاه روزه‎دار عمداً قی كند اگر چه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزه‎اش باطل می‎شود، ولی اگر سهواً یا بی‎اختیار قی كند، اشكال ندارد.

مسأله 1656. اگر در شب چیزی بخورد كه می‎داند به واسطه خوردن آن، در روز بی‎اختیار قی می‎كند، احتیاط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نماید.

مسأله 1657. اگر روزه‎دار بتواند از قی‌كردن خودداری كند، چنان‌چه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خودداری نماید.

مسأله 1658. اگر مگس در گلوی روزه‎دار برود، چنان‌چه ممكن باشد، باید آن را بیرون آورد و روزه‎اش باطل نمی‎شود، ولی اگر بداند كه به واسطه بیرون‌آوردن آن، قی می‎كند واجب نیست بیرون‌آوردن و روزه‎اش صحیح است.

مسأله 1659. اگر سهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به شكم یادش بیاید كه روزه است، چنان‌چه ممكن باشد باید آن را بیرون آورد، و روزه‎اش صحیح است.

مسأله 1660. اگر یقین داشته باشد كه به واسطه آروغ‌زدن، چیزی از گلو بیرون می‎آید، نباید عمداً آروغ بزند بلكه اگر احتمال بدهد بنابر احتیاط واجب آروغ نزند.

مسأله 1661. اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید، باید آن را بیرون بریزد، ولی اگر بی‎اختیار فرو رود، روزه‎اش صحیح است.

نويسنده: 
کليد واژه: