مسأله 1667. اگر در روزه رمضان در شب جنب شود و به تفصیلی كه در مسأله 1640 گفته شد بیدار شود و دوباره بخوابد، و تا اذان صبح بیدار نشود، و یا بیدار بشود و برای مرتبه سوم بخوابد و بیدار نشود، باید قضای آن روز را بگیرد، و بنابر احتیاط مستحب برای مرتبه سوم كفاره نیز بدهد، ولی اگر كار دیگری كه روزه را باطل می‎كند عمداً انجام دهد، در صورتی كه می‎دانسته آن كار روزه را باطل می‎كند، قضا و كفاره بر او واجب می‎شود، و این حكم در ارتماس، بنابر احتیاط واجب است.

مسأله 1666.

مسأله 1662. اگر انسان عمداً و از روی اختیار كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام دهد، روزه‎اش باطل می‎شود، و چنان‌چه از روی عمد نباشد، اشكال ندارد، ولی جنب اگر بخوابد، و به تفصیلی كه در مسأله 1640 گفته شد تا اذان صبح غسل نكند، روزه‎اش باطل است.

مسأله 1663. اگر روزه‎دار سهواً یكی از كارهایی كه روزه را باطل می‎كند انجام دهد و به خیال این‌كه روزه‎اش باطل شده، عمداً دوباره یكی از آن‌ها را به جا آورد، روزه‎اش باطل می‎شود.

مسأله 1657. اگر روزه‎دار بتواند از قی‌كردن خودداری كند، چنان‌چه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خودداری نماید.

مسأله 1654. اماله‌كردن با چیز روان اگر چه از روی ناچاری و برای معالجه باشد، روزه را باطل می‎كند.

مسأله 1628. اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند، یا اگر وظیفه او تیمم است عمداً تیمم ننماید در روزه ماه رمضان و قضای آن، روزه‎اش باطل است، و در غیر این دو، احوط باقی‌نماندن بر جنابت است تا صبح.

مسأله 1629. اگر در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند و تیمم هم ننماید، ولی از روی عمد نباشد، مثل آن كه دیگری نگذارد غسل و تیمم كند، روزه‎اش صحیح است.

مسأله 1617. اگر روزه‎دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقی بدن او از آب بیرون باشد، بنابر احتیاط واجب روزه‎اش باطل می‎شود، ولی اگر تمام بدن را آب بگیرد و مقداری از سر بیرون باشد، روزه باطل نمی‎شود.

مسأله 1618. اگر نصف سر را یك دفعه، و نصف دیگر آن را دفعه دیگر در آب فرو برد كه هیچ وقت تمام سر زیر آب نباشد، روزه‎اش باطل نمی‎شود.

مسأله 1619. اگر قصد داشت كه سر را زیر آب فرو ببرد و شك كرد كه تمام سر زیر آب رفت یا نه، بنابر احتیاط واجب روزه‎اش باطل است.