مسافر باید نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت شرط شكسته «قصر»، یعنی دو ركعت بخواند.

شرط اول ـ آن كه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعی نباشد، و فرسخ شرعی دوازده هزار ذراع است، به ذراع متعارف، و بعضی گفته‎اند: این مقدار تقریباً پنج كیلومتر و نیم است.

مسأله 1272. هر گاه چیزی از واجبات نماز را عمداً كم یا زیاد كند اگر چه یك حرف آن باشد، نماز باطل است.

مسأله 1273. اگر به واسطه ندانستن مسأله، چیزی از واجبات غیر ركنیه نماز را كم یا زیاد كند، نماز باطل است، مگر آن كه كم‌كردن واجبات به جهت جهل قصوری باشد كه در این صورت احتیاط، اعاده نماز است، ولی چنان‌چه به واسطه ندانستن مسأله، حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را آهسته بخواند، یا حمد و سوره نماز ظهر و عصر را بلند بخواند، یا در مسافرت نماز ظهر و عصر و عشا را چهار ركعت بخواند، نمازش صحیح است.

مسأله1259. دستور سجده سهو این است كه بعد از سلام نماز، فوراً نیت سجده سهو كند، و پیشانی را به چیزی كه سجده بر آن صحیح است بگذارد، و ذكر بگوید، و ذكر سجده سهو را به سه نحو می‎شود انجام داد:

اول ـ «بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّد وَ آلِه».

دوم ـ «بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد».

مسأله1202. اگر در شماره ركعت‎های نماز مستحبی شك كند، چنان‌چه طرف بیشتر شك، نماز را باطل می‌كند، باید بنا را بر كمتر بگذارد، مثلاً اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده یا سه ركعت، باید بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است، و اگر طرف بیشتر شك نماز را باطل نمی‎كند، مثلاً شك كند كه دو ركعت خوانده یا یك ركعت، به هر طرف شك عمل كند، نمازش صحیح است.

مسأله1201. اگر امام جماعت در شماره ركعت‎های نماز شك كند، مثلاً شك كند كه سه ركعت خوانده یا چهار ركعت، چنان‌چه مأموم یقین یا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است، امام باید نماز را تمام كند، و خواندن نماز احتیاط لازم نیست، و نیز اگر امام یقین یا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده، و مأموم در شماره ركعت‎های نماز شك كند، باید به شك خود اعتنا ننماید.

مسأله1193.  كثیر ‎الشك كسی است كه عرفاً بگویند زیاد شك می‎كند، و بعید نیست كسی هم كه نتواند سه نماز پشت سر هم بدون شك بخواند، كثیر‎الشك باشد، كه باید به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1194. هر گاه كثیرالشك در به جا آوردن چیزی شك كند، باید بنا بگذارد كه آن را به جا آورده، مگر این كه اگر آن را به جا آورده باشد نمازباطل باشد كه در این صورت، باید بنا بگذارد كه آن را انجام نداده، مثلاً اگر شك كند كه یك ركوع كرده یا بیشتر، چون با زیاد شدن ركوع نماز باطل است، باید بنا بگذارد كه بیشتر از یك ركوع نكرده است.