مسأله1189. اگر بعد از گذشتن وقت نماز، شك كند كه نماز خوانده یا نه، یا گمان كند كه نخوانده، خواندن آن لازم نیست، ولی اگر پیش از گذشتن وقت، شك كند كه نماز خوانده یا نه، اگر چه گمان كند كه خوانده، باید آن را به جا آورد.

مسأله1190. اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه نماز را درست خوانده یا نه، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1191. اگر بعد از گذشتن وقت نماز ظهر و عصر بداند چهار ركعت نماز خوانده، ولی نداند به نیت ظهر خوانده یا به نیت عصر، باید چهار ركعت نماز قضا به نیت نمازی كه بر او واجب است بخواند.

مسأله1188. اگر بعد از سلام نماز، شك كند كه نمازش صحیح بوده یا نه، مثلاً شك كند ركوع كرده یا نه، یا بعد از سلام نماز چهار ركعتی شك كند كه چهار ركعت خوانده یا پنج ركعت، به شك خود اعتنا نكند، ولی اگر هر دو طرف شك او باطل باشد، مثلاً بعد از سلام نماز چهار ركعتی، شك كند كه سه ركعت خوانده یا پنج ركعت، نماز باطل است.

مسأله1177. اگر در بین نماز، شك كند كه یكی از كارهای واجب آن را انجام داده یا نه، مثلاً شك كند كه حمد خوانده یا نه، چنان‌چه مشغول كاری كه بعد از آن است نشده، باید آنچه را كه در انجام آن شك كرده به جا آورد، و اگر مشغول كاری كه بعد از آن است شده، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1178. اگر در بین خواندن آیه‎ای شك كند كه آیه پیش را خوانده یا نه، یا وقتی آخر آیه را می‎خواند شك كند كه اول آن را خوانده یا نه، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1176. شك‎هایی كه نباید به آن‌ها اعتنا كرد، از این قرار است:

اول ـ شك در چیزی كه محل به جا آوردن آن گذشته است، مثل آن كه در ركوع شك كند كه حمد را خوانده یا نه.

دوم ـ شك بعد از سلام نماز.

سوم ـ شك بعد از گذشتن وقت نماز.

چهارم ـ شك كثیر الشك، یعنی كسی كه زیاد شك می‎كند.

پنجم ـ شك امام و مأموم به تفصیلی كه ذكر خواهد شد.

ششم ـ شك در نماز مستحبی.

مسأله1174. شك‎هایی كه نماز را باطل می‎كند از این قرار است:

اول ـ شك در شماره ركعت‎های نماز دو ركعتی، مثل نماز صبح و نماز مسافر، ولی شك در شماره ركعت‎های نماز مستحب دو ركعتی و نماز احتیاط، نماز را باطل نمی‎كند.

دوم ـ شك در شماره ركعت‎های نماز سه ركعتی.

سوم ـ آن كه در نماز چهار ركعتی شك كند كه یك ركعت خوانده یا بیشتر.

چهارم ـ آن كه در نماز چهار ركعتی پیش از تمام‌شدن سجده دوم، شك كند كه دو ركعت خوانده یا بیشتر.

پنجم ـ شك بین دو و پنج، یا دو و بیشتر از پنج.

شكیات نماز، 23 قسم است؛ هشت قسم آن، شك‎هایی است كه نماز را باطل می‎كند، و به شش قسم آن نباید اعتنا كرد، و نه قسم دیگر آن، صحیح است.

مسأله1168. شكستن نماز واجب از روی اختیار حرام است، ولی برای حفظ مال و جلوگیری از ضرر مالی یا بدنی، مانعی ندارد.

مسأله1169. اگر حفظ جان خود انسان، یا كسی كه حفظ جان او واجب است، یا حفظ مالی كه نگهداری آن واجب می‎باشد، بدون شكستن نماز ممكن نباشد، باید نماز را بشكند.

مسأله1166. مكروه است در نماز، صورت را كمی به طرف راست یا چپ بگرداند، و چشم‎ها را به هم بگذارد، یا به طرف راست و چپ بگرداند، و با ریش و دست خود بازی كند، و انگشت‎ها را داخل هم نماید، و آب دهان بیندازد، و به خط قرآن یا كتاب یا خط انگشتر نگاه كند، و نیز مكروه است موقع خواندن حمد و سوره و گفتن ذكر، برای شنیدن حرف كسی ساكت شود، بلكه هر كاری كه خضوع و خشوع را از بین ببرد، مكروه می‎باشد.

مسأله1133. هر وقت انسان، اسم مبارك حضرت رسول اكرم صلی الله علیه و آله، مانند محمد و احمد صلی الله علیه و آله، یا لقب و كنیه آن جناب را، مثل مصطفی و ابوالقاسم بگوید یا بشنود اگر چه در نماز باشد، مستحب است صلوات بفرستد.

مسأله1134. موقع نوشتن اسم مبارك حضرت رسول صلی الله علیه و آله، مستحب است صلوات را هم بنویسد، و نیز بهتر است هر وقت آن حضرت را یاد می‎كند، صلوات بفرستد.