مسأله 2473. اگر زنی بچه‎ای را با شرایطی كه در مسأله 2483 گفته خواهد شد شیر دهد، آن بچه به این عدّه محرم می‎شود:

اول ـ خود زن و او را مادر رضاعی می‎گویند.

دوم ـ شوهر زن كه شیر مال اوست و او را پدر رضاعی می‎گویند.

سوم ـ پدر و مادر آن زن هر چه بالا روند، اگر چه پدر و مادر رضاعی او باشند.

چهارم ـ بچه‎هایی كه از آن زن به دنیا آمده‎اند، یا به دنیا می‎آیند.

پنجم ـ بچه‎های اولاد آن زن هر چه پایین روند؛ چه از اولاد او به دنیا آمده، یا اولاد او آن بچه‎ها را شیر داده باشند.

مسأله 2442. نگاه‌كردن به بدن زن نامحرم و دختری كه نه سالش تمام نشده، ولی خوب و بد را می‎فهمد، و نگاه‌كردن به او عادتاً امكان تهییج و تحریك شهوت دارد، و هم‌چنین نگاه‌كردن به موی آنان؛ چه با قصد لذت و چه بدون آن حرام است، و نگاه‌كردن به صورت و دست آنان اگر به قصد لذت باشد حرام است، و بدون قصد لذت هم بنابر احتیاط ترك لازم است، و نیز نگاه‌كردن زن به بدن مرد نامحرم حرام می‎باشد.

مسأله 2443. اگر انسان بدون قصد لذت به صورت و دست زنان كفار و جاهایی از بدنشان در صورتی كه نترسد كه به حرام بیفتد، اشكال ندارد.

مسأله 2430. متعه‌كردن زن اگر چه برای لذت‌بردن هم نباشد صحیح است.

مسأله 2431. واجب است كه شوهر بیش از چهار ماه نزدیكی با متعه خود را اگر جوان باشد ترك نكند، و بنابر احتیاط بیش از این مدت، نزدیكی با متعه پیر خود را نیز ترك نكند.

مسأله 2432. زنی كه متعه می‎شود، اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزدیكی نكند، عقد و شرط او صحیح است، و شوهر فقط می‎تواند لذت‎های دیگر از او ببرد، ولی اگر بعداً به نزدیكی راضی شود، شوهر می‎تواند با او نزدیكی نماید.

مسأله 2389. اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن یكی از این هفت عیب را دارد می‎تواند عقد را به هم بزند، به شرط آن كه معلوم شود كه عیب پیش از عقد بوده است:

اول ـ دیوانگی.

دوم ـ مرض خوره.

سوم ـ مرض برص «پیسی».

چهارم ـ كوری.

پنجم ـ زمین‎گیر بودن.

ششم ـ آن كه افضا شده باشد، یعنی راه بول و حیض یا راه حیض و غایط او یكی شده باشد.

هفتم ـ آن كه گوشت یا استخوانی در فرج او باشد كه مانع از نزدیكی شود.

مسأله 2378. اگر خود زن و مرد بخواهند صیغه عقد غیر دائم را بخوانند بعد از آن كه مدت و مهر را معین كردند، چنان‌چه زن بگوید:

زَوَّجْتُكَ نَفْسی فی الْمُدَّةِ الْمَعْلوُمَةِ عَلَی الْمَهْرِ الْمَعْلومِ

بعد بدون فاصله مرد بگوید: «قَبِلْتُ» صحیح است، و اگر دیگری را وكیل كنند و اول، وكیل زن به وكیل مرد بگوید:

مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتِی مُوَكِّلَكَ فِی الْمُدَّةِ الْمَعْلوُمَةِ عَلَی الْمَهْرِ الْمَعْلومِ

پس بدون فاصله، وكیل مرد بگوید:

قَبِلْتُ لِمُوَكِّلِی هَكَذا

مسأله 2377. اگر صیغه دائم را خود زن و مرد بخوانند و اول زن بگوید:

زَوَّجْتُكَ نَفْسی عَلی الصِّدَاقِ الْمَعْلوُم

خود را زن تو نمودم به مهری كه معین شده،

پس از آن، بدون فاصله مرد بگوید:

قَبِلْتُ التَّزْویجَ

قبول كردم ازدواج را

عقد صحیح است، و اگر دیگری را وكیل كنند كه از طرف آنان صیغه عقد را بخواند، چنان‌چه مثلاً اسم مرد احمد و اسم زن فاطمه باشد و وكیل زن بگوید:

زَوَّجْتُ مُوَكِّلَتی فَاطِمَةَ مُوَكِّلَكَ اَحْمَدَ عَلی الصِّدَاقِ الْمَعْلوُمِ،