مروان از منظر شیعیان

س. شیعیان همیشه به مروان ‌بن حکم حمله مى‌کنند و هر زشتى را به او نسبت مى‌دهند. سپس برخلاف این، در کتاب‌هایشان روایت مى‌کنند که حسن و حسین پشت‌سر مروان نماز مى‌خواندند! و عجیب اینجاست که معاویه پسر مروان با رمله دختر على ازدواج کرد؛ و همچنین زینب ‌بنت ‌الحسن‌المثنّی با نوه مروان ولید ‌بن ‌عبدالملک، و ولید با نفیسه بنت زید بن‌ حسن بن علی ازدواج کرد.

گرایش برخی از صحابه به جاهلیّت

 س. شیعیان همه اهل‌بیت را که در قرن اوّل بوده‌اند کافر قرار مى‌دهند؛ زیرا در روایت‌ها و منابع مورد اعتمادشان آمده است که بعد از پیامبر همه مردم مرتد شدند، به‌جز سه نفر: سلمان، ابوذر و مقداد و بعضى مى‌گویند فقط هفت نفر بر اسلام باقى ماندند، امّا از این هفت نفر هیچ‌کس از اهل‌بیت نیست. پس شیعه همه را مرتد و کافر قرار داده‌اند.

دیدگاه سلمان، عمّار و مالک اشتر نسبت به خلفا

 علّت پیدایش فرقه‌های مختلف

 س. شیعه به گروه‌هاى زیادى تقسیم مى‌شوند كه به‌شدّت با یکدیگر مخالف هستند و هر فرقه‌اى، فرقه دیگر را کافر مى‌داند، به‌عنوان‌مثال میرزا على شیرازى فرقه بابیه را تأسیس کرد و میرزا حسین على، فرقه بهاىى را بنیان‌گذارى کرد.

همه این فرقه‌هاى شیعه در یک عصر و نزدیک با هم پدید آمده‌اند.

 مراتب ارتداد

 س. شیعه مى‌گویند که همه اصحاب به‌جز تعداد اندکى که از هفت نفر بیشتر نیستند، مرتد شده‌اند.

سؤال اینجاست که بقیه اهل‌بیت، مانند فرزندان جعفر و على کجایند، آیا آنها هم مرتد شدند؟

موضع شیعه نسبت به خلفا

 س. شیعه، ناسزا گفتن به بزرگان اصحاب به خصوص خلفاى راشدین ابوبکر، عمر و عثمان را عبادت مى‌دانند و با این کار به خدا تقرّب مى‌جویند، درحالى‌که هیچ سنّى به کسى از اهل‌بیت ناسزا نمى‌گوید، بلکه اهل‌سنّت با دوست‌داشتن اهل‌بیت به خدا تقرّب مى‌جویند.

ج. اساساً برداشت منفی از رفتار و سیره بعضی صحابه به‌طور‌عادی برای هرکس که مختصری تاریخ را بررسی می‌نماید خواه‌و‌ناخواه حاصل می‌شود.

معاویه از دیدگاه فریقین

س. شیعه مى‌گویند که معاویه کافر بوده است. سپس ما مى‌بینیم که حسن بن على با معاویه صلح کرد و از خلافت دست کشید. پس شیعه باید بگوید که حسن به نفع یک کافر از خلافت کناره‌گیرى کرده است و این با عصمت او متضاد است!

شخصیّت معاویه نزد شیعه

س. در نهج‌البلاغه آمده است كه امام در نامه‌اى به معاویه گفت: «با من کسانى بیعت کرده‌اند که با ابوبکر، عمر و عثمان بیعت نموده‌اند و آنها بر آنچه با آنها بیعت کرده‌اند با من هم بر اساس آن چیز بیعت کرده‌اند. اگر مهاجرین و انصار کسى را انتخاب کردند و امام نامیدند خداوند نیز این را پسندیده است».

این سخنان على دلیلى براى امور ذیل مى‌باشد:

بیعت انصار با خلیفه

س. انصار با ابوبکر مخالفت کردند و به بیعت با سعد بن ‌عباده فراخواندند و على در خانه‌اش نشست؛ نه با آنها بود و نه با اینها و سپس انصار همه با ابوبکر بیعت کردند.

اگر شیعه بگوید که به‌زور از انصار بیعت گرفته شد، این دروغ است، چون براى بیعت‌گرفتن هیچ تهدید و جنگى صورت نگرفت و نیز امکان ندارد که آنها از ابوبکر و دو نفر که همراهش بودند بترسند؛ ابوبکرى که آنجا نه قبیله زیادى دارد و نه ثروت فراوانى، تا انصار مجبور شوند با اینکه او برحق نیست با او بیعت نمایند!