کتاب‌نامه

1.  قرآن کریم.
2.  نهج‌البلاغه، الامام علی بن ابی‌طالب(ع) ، الشریف‌الرضی، تحقیق و شرح محمد عبده، بیروت، دارالمعرفة، 1412ق.
3.  الاختصاص، مفید، محمد بن محمد (م. 413ق.)، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم، نشر اسلامی، 1414ق.
4.  الاربعین فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) ، ابن ابی‌الفوارس، محمد بن احمد (م. 1412ق.)، مخطوط.
5.  الامالی، صدوق، محمد بن علی (م. 381ق.)، قم، مؤسسة البعثة، 1417ق.

تعلیقه 4

فلاسفه بزرگ مشّائیان و اشراقیان؛ مانند ابن‌سینا در الشفاء، نظام امامت و رهبرى را طبق مذهب شیعه تأیید نموده[1] و مثل شیخ شهاب‌الدین سهروردى، خالى‌نماندن عالم را از وجود امام، چنان‌كه مضمون احادیث و موافق با استمرار فیض و قواعد عقلى دیگر است، به‌صراحت پذیرفته است.

تعلیقه 3

تعلیقه 2

در بیان این مطلب كه: «تعیین امام و خلیفه براى هر عصر و زمان فقط از جانب خدا بجا و صحیح است و نمى‌شود در یك زمان، مردم مشمول این عنایت الهى بشوند و در زمان دیگر از آن محروم شوند؛ باتوجّه‌به اینكه امامت و خلافت، لطف و عنایتى است كه در هر زمان و به‌طور استمرار مورد نیاز جامعه است و رحمانیت و ربانیت خداوند متعال همیشه و در هر عصر و زمان مقتضى آن است».

تعلیقه 1

به عقیده «عقاد» و «مونتگمرى وات» كلماتى مثل قوم و شعب و فئه و غیر اینها در معرفى جامعه اسلامى نارسا مى‌باشند و قالب آن، یا بهترین تعبیر از آن، همان «امّت» است كه در قرآن مجید آمده است كه به شهادت «عقاد و مونتگمرى وات»، یگانه واژه‌اى است كه مرادف آن در لغت عرب و در لغات دیگر یافت نمى‌شود، چنان‌كه به ‌نظر «مونتگمرى وات» فكر امّت یك فكر تازه و بى‌سابقه و مختصّ به اسلام است.

تعلیقات