مقدمه

بسم‌الله الرحمن الرحیم

دستورهای عملی اسلام، كه وظیفة انسان‌ها را، نسبت به كارهایی كه باید انجام دهند و یا از آنها دوری جویند مشخص می‎كند، «احكام» نام دارد.

هر كاری كه انسان انجام می‎دهد، در اسلام دارای حكم خاصّی است، احكامی كه تكلیف ما را نسبت به كارها مشخّص می‎كند پنج قسم است: واجب، حرام، مستحب، مكروه و مُباح، كه این احكام را، «احكام تكلیفیّه» می‎نامند.

واجب: كاری است كه انجام آن لازم می‎باشد و ترك آن عذاب دارد؛ مانند نماز و روزه.

تحصیلات

آیت‌الله العظمی صافی، در نوجوانی قدم به وادی علم و معنویت ـ حوزه ـ نهاد و میهمان صفای حلقه‎های صمیمی

‌والدین

پدر او عالم عارف، مرحوم آیت‎الله آخوند ملا محمدجواد صافی (متولد 1287 ق) بود كه علاوه بر تخصّص، تحقیق، تألیف و تدریس در گرایش‎های مختلف علوم اسلامی مانند فقه، اصول، كلام، اخلاق، حدیث و...، در زمینه هنرهای ارزشمندی چون شعر و خوشنویسی نیز سرآمد بود. زهد، تقوا، عشق به ولایت و فضیلت‌های علمی اخلاقی آن بزرگ‌مرد، از یك سو و مواضع قدرتمندانه او در سنگر امر به معروف و نهی از

نگرشی بر زندگانی حضرت آیت‌الله العظمی صافی‌ گلپایگانیمدظله‌العالی

بسم الله الرّحمن الرّحیم

حضرت آیت‌الله العظمی آقای حاج شیخ لطف‎الله صافی‌مدظله‌العالی، فقیه، اسلام‌شناس و اندیشمند بزرگ معاصر، در شهر گلپایگان، قدم به صحنة هستی نهاد.

1.  قرآن کریم.
2.  نهج‌البلاغه، الشریف‌الرضی، الامام علی بن ابی‌طالب×، تحقیق و شرح محمد عبده، بیروت، دارالمعرفة، 1412ق.
3.  ابوالشهداء‌ الحسین بن علی‘، عقّاد، عبّاس محمود، تحقیق جاسم ساعدی، تهران، المجمع‌العالمی للتقریب بین‌‌ المذاهب الاسلامیة، 1425ق.
4.  الاتحاف بحب الاشراف، شبراوی، عبدالله بن محمد، قم، الشریف‌الرضی، 1363ش.
5.  الاحتجاج، طبرسی، احمد بن علی (م. 560ق.)، تحقیق سید محمدباقر موسوی خرسان، النجف‌الاشرف، دارالنعمان، 1386ق.

مصیبت دهم

یکی از مصائب بزرگ امام‌حسین×، وداع آخرین او با اهل‌بیت طاهره است. درست تصوّر فرما که حالت آن ‌حضرت و اهل‌بیت او در آن حال چگونه و چه بوده، درصورتی‌که می‌دانستند دیگر آن ‌حضرت را نخواهند دید مگر با سر بریده و تن در خاک و خون آغشته؛ نه یاری، نه مددکاری، همه غریب و بی‌کس و بی‌یار و یک بیابان دشمن قسّی‌القلب بی‌رحم.

مصیبت نهم

اگر در صحرای کربلا، هیچ زخمی به بدن مطهّر امام‌حسین‌‌(علیه‌السلام) نمی‌رسید و سر مبارکش را از بدن اطهرش جدا نمی‌کردند، فقط آن تیری که بر قلب مبارکش آمد، در شهادت آن‌ جناب کافی بود؛ آن‌وقتی که بوالحتوف ملعون تیری از کمان رها کرد و بر پیشانی مبارکش نشست و به روایتی، سنگی چنان بر پیشانی مبارکش زد که درهم شکست.

مصیبت هشتم

منسوب به آن جناب است که به درگاه الهی عرض می‌کرد:

مصیبت هفتم