مسأله 1559. لازم نیست انسان نیت روزه را از قلب خود بگذراند، یا مثلاً بگوید: فردا را روزه می‎گیرم، بلكه همین‌قدر كه برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام ندهد كافی است، و برای آن كه یقین كند تمام این مدت را روزه بوده، باید مقداری پیش از اذان صبح و مقداری هم بعد از مغرب، از انجام كاری كه روزه را باطل می‎كند خودداری نماید.

مسأله 1560. انسان می‎تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه فردای آن، نیت كند، و بهتر است كه شب اول ماه هم نیت روزه همه ماه را بنماید.

مسأله 1561. وقت نیت روزه ماه رمضان از اول شب است تا اذان صبح.

مسأله 1562. وقت نیت روزه مستحبی از اول شب است تا موقعی كه به اندازه نیت‌كردن، به مغرب وقت مانده باشد كه اگر تا این وقت كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد، و نیت روزه مستحبی كند، روزه او صحیح است.

مسأله 1563. كسی كه پیش از اذان صبح بدون نیت روزه خوابیده است، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت كند، روزه او صحیح است؛ چه روزه واجب باشد چه مستحب، و اگر بعدازظهر بیدار شود، نمی‎تواند نیت روزه واجب نماید، ولی در واجب مضیق، مثل روزه ماه رمضان احتیاط واجب آن است كه رجاءاً نیت روزه بنماید و آن را تمام كند، و بعد هم قضای آن را به جا آورد.

مسأله 1564. اگر بخواهد غیر روزه رمضان روزه دیگری بگیرد، باید آن را معین نماید، مثلاً نیت كند كه روزه قضا یا روزه نذر می‎گیرم؛ ولی در ماه رمضان لازم نیست نیت كند كه روزه ماه رمضان می‎گیرم، و هم‌چنین در روزه مستحبی و روزه‎ای كه زمانش معین است تعیین لازم نیست، بلكه در روزه ماه رمضان اگر نداند ماه رمضان است یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت كند، روزه ماه رمضان حساب می‎شود.

مسأله 1565. اگر بداند ماه رمضان است و عمداً نیت روزه غیر رمضان كند، نه روزه رمضان حساب می‎شود، و نه روزه‎ای كه قصد كرده است.

مسأله 1566. اگر مثلاً به نیت روز اول ماه روزه بگیرد، بعد بفهمد دوم یا سوم بوده، روزه او صحیح است.

مسأله 1567. اگر پیش از اذان صبح نیت كند و بی‎هوش شود، و در بین روز به هوش آید، بنابر احتیاط واجب باید روزه آن روز را تمام نماید، و اگر تمام نكرد قضای آن را به جا آورد.

مسأله 1568. اگر پیش از اذان صبح نیت كند و مست شود، و در بین روز به هوش آید، احتیاطاً امساك كند و باید قضای آن را به جا آورد.

مسأله 1569. اگر پیش از اذان صبح نیت كند و بخوابد، و بعد از مغرب بیدار شود، روزه‎اش صحیح است.

مسأله 1570. اگر نداند یا فراموش كند كه ماه رمضان است و پیش از ظهر ملتفت شود، چنان‌چه كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد، باید نیت كند و روزه او صحیح است، و اگر كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام داده باشد، یا بعد از ظهر ملتفت شود كه ماه رمضان است، روزه او باطل می‎باشد، ولی باید تا مغرب كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام ندهد، و بعد از رمضان هم آن روزه را قضا نماید.

مسأله 1571. اگر بچه پیش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، باید روزه بگیرد، و احتیاط واجب آن است كه اگر پیش از ظهر بالغ شود و مفطری به جا نیاورده باشد، آن روز را قصد روزه كند و تمام نماید.

مسأله 1572. كسی كه برای به جا آوردن روزه میتی اجیر شده، اگر روزه مستحبی بگیرد اشكال ندارد، ولی كسی كه روزه قضا یا روزه واجب دیگری دارد، نمی‎تواند روزه مستحبی بگیرد، و چنان‌چه فراموش كند و روزه مستحب بگیرد، در صورتی كه پیش از ظهر یادش بیاید، روزه مستحبی او به هم می‎خورد، و می‎تواند نیت خود را به روزه واجب برگرداند، و اگر بعد از ظهر ملتفت شود، روزه او باطل است بلكه اگر بعد از مغرب یادش بیاید، معلوم نیست روزه‎اش صحیح باشد.

مسأله 1573. اگر غیر از روزه ماه رمضان روزه معین دیگری بر انسان واجب باشد، مثلاً نذر كرده باشد كه روز معینی را روزه بگیرد، چنان‌چه عمداً تا اذان صبح نیت نكند، روزه‎اش باطل است، و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است یا فراموش كند و پیش از ظهر یادش بیاید، چنان‌چه كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد، و بدون تأخیر نیت كند، روزه او صحیح و گرنه باطل می‎باشد.

مسأله 1574. اگر برای روزه‎ای كه واجب است و روز آن معین نیست، مثل روزه كفاره عمداً تا ظهر نیت نكند، اشكال ندارد، بلكه اگر پیش از نیت تصمیم داشته باشد كه روزه نگیرد، یا تردید داشته باشد كه بگیرد یا نه، چنان‌چه كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد و پیش از ظهر نیت كند، روزه او صحیح است.

مسأله 1575. اگر در ماه رمضان، پیش از ظهر كافر مسلمان شود و تا آن وقت كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد، بنابر احتیاط نیت روزه نماید.

مسأله 1576. اگر مریض پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود واجب نیست بر او كه نیت روزه كند، اگر چه از اذان صبح تا آن وقت كاری كه روزه را باطل می‎كند انجام نداده باشد.

مسأله 1577. روزی را كه انسان شك دارد آخر شعبان است یا اول رمضان، واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد، نمی‎تواند نیت روزه رمضان كند، و بنابر احتیاط نیت قضا و مانند آن بنماید، و چنان‌چه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب می‎شود.

مسأله 1578. اگر روزی را كه شك دارد آخر شعبان است یا اول رمضان، به نیت روزه قضا یا روزه مستحبی و مانند آن روزه بگیرد، و در بین روز بفهمد كه ماه رمضان است، باید نیت روزه رمضان كند.

مسأله 1579. اگر در روزه واجب معینی، مثل روزه رمضان مردد شود كه روزه خود را باطل كند یا نه، یا قصد كند كه روزه را باطل كند، روزه‎اش باطل می‎شود اگر چه از قصدی كه كرده توبه نماید، و كاری هم كه روزه را باطل می‎كند، انجام ندهد.