دوری از مرجعیت

او فارغ از تعلقات دنیایی بود. یك وقت می‌فرمود:

من یك قدم هم برای رسیدن به این موقعیت بر نداشته‌ام.

بعد از فوت مرحوم آیت‌الله نائینی، از تبریز برای ایشان نامه نوشتند و رساله خواسته بودند. ایشان در جواب، به این مضمون نوشته بودند:

به آیت‌الله اصفهانی مراجعه كنید، با شرایطی كه من دارم و در بروجرد ساكن هستم، ارسال رساله موجب تفرقه می‌شود.

جلوگیری از خشم

برای كنترل خشم خود، نذر كرده بودند كه اگر بعد از این ناراحت شود، یك سال روزه بگیرد. اتفاقاً یك مورد هم، عصبانی شده بودند، لذا تمام سال را غیر از روزهایی كه حرام بود، روزه گرفتند.

نمونه ساده‌زیستی

بسیار ساده و زاهدانه می‌زیستند. می‌توان گفت حتی برای یك مرتبه هم بر سفره ایشان، مگر در مهمانی، مرغ دیده نشده است.

فرش‌های منزل ایشان، رنگ و رو رفته بود. لباس‌ها، بسیار ساده و

كم‌قیمت بود. همین نوع زندگی هم از بیت‌المال نبود، بلكه از مال شخصی بود كه از بروجرد برای ایشان می‌آوردند.

مقید به عبادات

آیت‌الله بروجردی(رحمة‌الله علیه) بسیار مقید به عبادات بود به‌گونه‌ای كه تا سال آخر عمرشان، با آن كهولت سن، تمام ماه رمضان را روزه‌دار بودند، و علاوه بر امامت جماعت ظهر و عصر، برنامه‌های عادی این ماه را انجام می‌دادند: جلسه‌های استفتاء و ...

نمونه‌ای از ارادت فوق‌العاده به ائمه(علیهم‌السلام)

به امامان(علیهم‌السلام) بسیار احترام می‌گذاشت و محبت داشت. یك

روز، در منزلشان مجلسی بود. در آن مجلس، شخصی با صدای بلند گفت:

برای سلامتی امام‌زمان و آیت‌الله بروجردی، صلوات.

عدم چاپ تألیفات در زمان حیات به سبب دوری از شهرت

كمترین گرایشی به هوای‌نفس، شهرت، جاه‌پرستی و ... در آن بزرگوار دیده نمی‌شد. آن مرحوم، به‌خاطر اجتناب از شهرت و ... كتاب‌هایش را تا زنده بود، چاپ نكرد.

حوزه: از ابعاد معنوی ایشان اگر خاطره‌ای دارید، بیان كنید.

ترجمه و چاپ کتاب جورج‌جرداق به دستور معظم‌له

 آن‌چنان شكوه و عزتی مرجعیت و حوزه‌های علمیه پیدا كرده بود كه جورج جرداق، كتاب «الامام علی صوت العدالة الانسانیه» را به آیت‌الله بروجردی(رحمة‌الله علیه) تقدیم می‌كند و در نامه مفصلی كه برای ایشان فرستاده بود، ازجمله نوشته بود:

من كسی را لایق‌تر و بهتر از شما ندیدم كه این كتاب را به او تقدیم كنم؛ لذا این كتاب را به شما، تقدیم می‌كنم.

در همان نامه آمده بود:

احترام رئیس جامع‌ الازهر به نامه معظم‌له

مرحوم علامه شیخ محمدتقی قمی، بعد از فوت ایشان برایم نقل كرد:

وقتی نامه آقای بروجردی+ را برای شیخ مجید سلیم، رئیس اسبق جامعه الازهر، می‌بردم بلند می‌شد و نامه آقای بروجردی را می‌گرفت و می‌بوسید، و رئیس دیگر جامع الازهر، هم در موقع ارائه نامه آیت‌الله بروجردی+ به ایشان، می‌ایستاد و با احترام نامه را دریافت می‌كرد.

حوزه: مشهور است كه در زمان آیت‌الله بروجردی، روحانیت شیعه عزت و احترام پیدا كرده بود. لطفاً در این زمینه توضیح بدهید.

عزت حوزه و مرجعیت

آیت‌الله بروجردی(رحمة‌الله علیه)، نسبت به آبروی روحانیت و عزت مسلمانان، بسیار حساس بودند. از مسائلی كه موجب خلل بر وحدت روحانیت یا وهن نسبت به حوزه و اهانت به علما و طلاب می‌گردید، سخت نگران و ناراحت می‌شدند؛ لذا در آن زمان در دنیای اسلام، برای حوزه و مرجعیت حساب خاصی باز شد.