* تشویق اهل‌بیت(ع) به حفظ و نشر احادیث

تشویق و توصیه به حفظ حدیث، و روایت و رساندن آن به دیگران، مورد عنایت خاصّ رسول خدا(ص) بوده، و همان حدیث معروف در تأکید آن حضرت بر ضبط حدیث و روایت آن کافی است، که فرمود:

* نقش بی‌بدیل محدّثین در نشر معارف

* احیای امر، به حفظ و نشر معارف است

اهمّیّت نقل احادیث و بیان معارف و رساندن کلمات و علوم ائمّه طاهرین(ع) به مردم که در این صورت از آن تعبیر به احیای امر آنها شده است، احیای امر آنها، احیای راه و روش، و شأن و دعوت و هدایت آنها است، که باید زنده بماند، و زنده‌ماندن آن، به یادگرفتن سخنان و علوم و معارف ایشان، و ضبط و حفظ و ثبت در کتاب، و نشر و رساندن آن، به دیگران است.

درواقع، روایت حدیث، ادامه‌ کار و مأموریّت آن بزرگواران، و استمرار هدایت ایشان است.

شرح حدیث

در کتاب شریف عیون اخبار الرضا(ع) محدّث جلیل صدوق (رضوان‌الله تعالی علیه) روایت می‌کند از عبدالسّلام بن صالح هروی قال(ع): «رَحِمَ اللهُ عَبداً أَحْیَا أَمْرَنَا»؛ فَقُلْتُ لَهُ: وَکَیْفَ یُحْیی أَمْرَکُمْ؟ قَالَ: «یَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَیُعَلِّمُهَا النَّاسَ، فَإِِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ کَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا»؛^[1]

حدیث دوم

احیای امر اهل‌بیت(ع)

3. عمل به ارکان

عمل به ارکان: رابطه ایمان با عمل، و عمل با ایمان، رابطه علّت و معلول است، و ایمانی که مطلقاً با عمل توأم نباشد، واقعیت و حقیقت ندارد.

عمل، ظهور و تحقّق خارجی ایمان است، و قرآن مجید در موارد بسیار، ایمان را با عمل صالح ذکر نموده است که از آنها

استفاده می‌شود ایمان بدون عمل، مثمر ثمری نیست؛ ازجمله در این آیات:

2. اقرار به زبان

1. معرفت قلبی

معرفت به قلب و شناخت باطنی و قلبی که شخص در باطن و وجدان خود، به عقاید حقّه ایمان داشته و آنها را باور کرده باشد که البتّه مراتب آن از جهت قوّت و ضعف یقین، متفاوت است، و کامل‌ترین آن، مرتبه‌ ایمان حضرت رسول اکرم(ص)، و ائمّه طاهرین(ع) است که آثار آن در مواضع و مواقف بزرگی که برایشان پیش آمد ظاهر گشت، و همان‌گونه که امیرالمؤمنین(ع) فرمود:

* سه چیز، خلاصه ایمان

معنای دیگری که از ایمان استفاده می‌شود این‌‌که ایمانی که حقیقی و منشأ آثار و موجب نجات و رستگاری، و ترتّب احکام بر آن است در این سه چیز خلاصه ‌شود: