احادیث:

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ(علیه‌السلام): «كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَلِلْمَظْلُومِ عَوْناً».[1]

قَالَ رَسُولُ اللهِ|: «الْعَدْلُ جُنَّةٌ وَاقِیَةٌ وَجُنَّةٌ بَاقِیَةٌ».[2]

درس عدالت‌خواهی

ادب نسبت به برادر

امام‌حسین‌(علیه‌السلام) با فرزندان، بانوان، خویشان و اهل‌بیت خود در نهایت ادب، محبّت، رحمت، مهربانی، انس و مودّت برخورد می‌كرد.

ابن‌قتیبه روایت می‌كند كه مردی خدمت امام‌حسن(علیه‌السلام)آمد، و از آن حضرت‌(علیه‌السلام) درخواست چیزی كرد.

حضرت فرمود: «سؤال، شایسته نیست مگر برای وام سنگین یا فقرِ خواركننده و یا دیه و تاوانی كه ادانكردن آن سبب رسوایی شود».

عذرپذیری امام‌حسین‌(علیه‌السلام)

امام‌حسین‌‏‌(علیه‌السلام) در آداب اجتماعی و حسن معاشرت با دور و نزدیك، بلندپایه و بی‏نظیر بود. خصال آن حضرت(علیه‌السلام)، سرشار از عفو و گذشت است.

احادیث:

قَالَ الصَّادِقُ(علیه‌السلام): «یَا شِیعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ یَمْلِكْ نَفْسَهُ عِنْدَ غَضَبِهِ، وَمَنْ لَمْ یُحْسِنْ صُحْبَةَ مَنْ صَحِبَهُ، وَمُخَالَقَةَ مَنْ خَالَقَهُ، وَمُرَافَقَةَ مَنْ رَافَقَهُ، وَمُجَاوَرَةَ مَنْ جَاوَرَهُ، وَمُمَالَحَةَ مَنْ مَالَحَهُ».[1]

درس حُسن معاشرت

مولای نیازمندان

امام‌حسین(علیه‌السلام)‏، نماز را به‌جای آورد و بیرون آمد. اعرابی تنگدستی را مشاهده‏ نمود، برگشت و قنبر را صدا زد.

قنبر گفت: لَبَّیْكَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ.

فرمود: «از پول مخارج ما چقدر مانده است؟».

عرض كرد: دویست درهم كه فرمودی در بین اهل‌بیت، قِسمت كنم.