مسأله363. غسل جنابت برای تحصیل طهارت از جنابت مستحب است و برای خواندن نماز واجب و مانند آن واجب می‎شود، ولی برای نماز میت و سجده شكر و سجده‎های واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست.

مسأله364. لازم نیست در وقت غسل نیت كند كه غسل واجب یا مستحب می‎كنم و اگر فقط به قصد قربت، یعنی برای انجام فرمان خداوند عالم غسل كند كافی است.

مسأله365. اگر یقین كند وقت نماز شده و نیت غسل واجب كند، و بعد معلوم شود كه پیش از وقت غسل كرده، غسل او صحیح است.

مسأله362. نه عمل بر جنب مكروه است:

اول و دوم ـ خوردن و آشامیدن، ولی اگر وضو بگیرد یا دست‎ها را بشوید مكروه نیست.

سوم ـ خواندن بیشتر از هفت آیه از سوره‎هایی كه سجده واجب ندارد.

چهارم ـ رساندن جایی از بدن به جلد و حاشیه و بین خط‎های قرآن.

پنجم ـ همراه‌داشتن قرآن.

ششم ـ خوابیدن، ولی اگر وضو بگیرد یا به واسطه نداشتن آب، تیمم كند مكروه نیست و در این تیمم نیت كند به جهت امر خدا چه بدل از وضو یا غسل یا مستقل در رفع كراهت خوابیدن.

هفتم ـ خضاب‌كردن به حنا و مانند آن.

مسأله361. پنج عمل بر جنب حرام است:

اول ـ رساندن جایی از بدن به خط قرآن، یا به اسم خدا و سائر اسما و صفات خاصه خدا، و بنابر احتیاط رساندن جایی از بدن به نام پیغمبران و ائمه علیهم السلام، و حضرت زهرا علیها السلام، به طوری كه در وضو گفته شد.

دوم ـ رفتن در مسجد الحرام و مسجد پیغمبر صلی الله علیه وآله اگر چه از یك در داخل و از در دیگر خارج شود.

 مسأله351. اگر انسان جنب شود، برای كارهایی مانند نماز كه شرط آن طهارت است باید غسل كند، و سبب جنابت دو چیز است:

اول ـ جماع.

دوم ـ بـیرون‌آمـدن منی، چه در خـواب باشد یا بیـداری، كم باشد یا زیاد، با شهوت باشد یا بی‎شهوت، با اختیار باشد یا بی‎اختیار.

غسل‌های واجب هفت است:

اول ـ غسل جنابت.

دوم ـ غسل حیض.

سوم ـ غسل نفاس.

چهارم ـ غسل استحاضه.

پنجم ـ غسل مس میت.

ششم ـ غسل میت.

هفتم ـ غسلی كه به واسطه نذر و قسم و مانند این‌ها واجب می‎شود.

مسأله329. هفت چیز وضو را باطل می‎كند:

اول ـ بول.

دوم ـ غائط.

سوم ـ باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج شود.

چهارم ـ خوابی كه به واسطه آن چشم نبیند و گوش نشنود، اما اگر چشم نبیند ولی گوش بشنود، وضو باطل نمی‎شود.

پنجم ـ چیزهایی كه عقل را از بین می‎برد، مانند دیوانگی و مستی و بیهوشی.

ششم ـ استحاضه زنان كه بعداً گفته می‎شود.

هفتم ـ كاری كه برای آن باید غسل كرد، مانند جنابت و حیض و نفاس، و حكم مس میت در جای خود گفته می‎شود.

مسأله322. برای شش عمل، وضوگرفتن واجب است:

اول ـ برای نمازهای واجب غیر از نماز میت و در نمازهای مستحب وضو شرط صحت است.

دوم ـ برای سجده و تشهد فراموش‌شده اگر بین آن‌ها و نماز، حدثی از او سر زده، مثلاً بول كرده باشد، و احتیاط واجب آن است كه برای سجده سهو هم وضو بگیرد.

سوم ـ برای طواف واجب خانه كعبه.

چهارم ـ اگر نذر یا عهد كرده یا قسم خورده باشد كه وضو بگیرد.

پنجم ـ اگر نذر كرده باشد كه جایی از بدن خود را به خط قرآن برساند.

مسأله305. كسی كه در كارهای وضو و شرایط آن، مثل پاك‌بودن آب و غصبی‌نبودن آن خیلی شك می‎كند، باید به شك خود اعتنا نكند.

مسأله306. اگر شك كند كه وضوی او باطل شده است یا نه، بنا می‎گذارد كه وضوی او باقی است، ولی اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتی از او بیرون آید كه نداند بول است یا چیز دیگر، وضوی او باطل است.

مسأله307. كسی كه شك دارد وضو گرفته یا نه، باید وضو بگیرد.

شرایط صحیح‌بودن وضو سیزده چیز است:

شرط اول ـ آن كه آب وضو پاك باشد.

شرط دوم ـ آن كه مطلق باشد.

مسأله271. وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگر چه انسان نجس‌بودن یا مضاف‌بودن آن را نداند یا فراموش كرده باشد، و اگر با آن وضو نمازی هم خوانده باشد، باید آن نماز را دوباره با وضوی صحیح بخواند.