مسأله856. در سه صورت اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحیح است:

اول ـ آن كه به واسطه زخم یا جراحت یا دملی كه در بدن او است، لباس یا بدنش به خون آلوده شده باشد.

دوم ـ آن كه بدن یا لباس او به مقدار كمتر از درهم ـ كه تقریباً به اندازه یك اشرفی می‎شود ـ به خون آلوده باشد.

سوم ـ آن كه ناچار باشد با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، و در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحیح است:

الف ـ آن كه لباس‎های كوچك او، مانند جوراب و عرقچین نجس باشد.

مسأله842. لباس مرد نمازگزار حتی عرقچین و بند شلوار او نیز بنابر احتیاط باید ابریشم خالص نباشد، و در غیر نماز هم پوشیدن آن برای مرد حرام است.

مسأله843. اگر تمام آستر لباس یا مقداری از آن كه زیادتر از چهار انگشت بسته است ابریشم خالص باشد، پوشیدن آن برای مرد حرام، و نماز در آن باطل است.

مسأله844. پوشیدن لباسی را كه نمی‎داند از ابریشم خالص است یا چیز دیگر، جایز است، و نماز در آن اشكال ندارد.

مسأله839. پوشیدن لباس طلابافت در هر حال برای مرد حرام، و نماز با آن باطل است، ولی برای زن در نماز و غیر نماز اشكال ندارد.

مسأله840. زینت‌كردن به طلا، مثل آویختن زنجیر طلا به سینه و انگشتر طلا به دست‌كردن و بستن ساعت مچی طلا برای مرد حرام، و نمازخواندن با آن‌ها باطل است، و احتیاط واجب آن است كه از استعمال عینك طلا هم خودداری كند، ولی زینت‌كردن به طلا، برای زن در نماز و غیر نماز اشكال ندارد.

مسأله832. لباس نمازگزار باید از حیوان حرام‌گوشت نباشد، و اگر مویی از آن هم همراه او باشد، نمازش باطل است.

مسأله833. اگر آب دهان یا بینی یا رطوبت دیگری از حیوان حرام‌گوشت، مانند گربه بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، چنان‌چه تَر باشد، نماز باطل، و اگر خشك شده و عین آن برطرف شده باشد، نماز صحیح است.

مسأله834. اگر مو و عرق و آب دهان كسی بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، اشكال ندارد، و هم‌چنین است اگر مروارید و موم و عسل همراه او باشد.

مسأله829. لباس نمازگزار باید از اجزاء حیوان مرده‎ای كه خون جهنده دارد، یعنی حیوانی كه اگر رگش را ببرند خون از آن جستن می‎كند، نباشد، بلكه اگر از حیوان مرده‎ای كه مانند ماهی و مار خون جهنده ندارد لباس تهیه كنند، احتیاط واجب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله830. هر گاه چیزی از مردار، مانند گوشت و پوست آن كه روح داشته همراه نمازگزار باشد، اگر چه لباس او نباشد، بنابر احتیاط نمازش باطل است.

مسأله823. لباس نمازگزار باید مباح باشد، و كسی كه می‎داند پوشیدن لباس غصبی حرام است، اگر عمداً در لباس غصبی یا در لباسی كه نخ یا تكمه یا چیز دیگر آن غصبی است نماز بخواند، باطل است.

مسأله824. كسی‎كه می‎داند پوشیدن لباس‎غصبی حرام است، ولی نمی‎داند نماز را باطل می‎كند، اگر عمداً با لباس غصبی نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله807. لباس نمازگزار باید پاك باشد، و اگر كسی عمداً با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله808. كسی كه نمی‎داند با بدن و لباس نجس نماز باطل است، اگر با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، بنابر احتیاط لازم نمازش باطل می‎باشد.

مسأله809. اگر به واسطه ندانستن مسأله، چیز نجسی را نداند نجس است، مثلاً نداند عرق كافر نجس است و با آن نماز بخواند، نمازش باطل‎است بنابر احتیاط لازم.

مسأله806. لباس نمازگزار شش شرط دارد:

اول ـ آن كه پاك باشد.

دوم ـ آن كه مباح باشد.

سوم ـ آن كه از اجزاء مردار نباشد.

چهارم ـ آن كه از حیوان حرام‌گوشت نباشد.

پنجم و ششم ـ آن كه اگر نمازگزار مرد است، لباس او ابریشم خالص و طلابافت نباشد، و تفصیل این‌ها در مسائل آینده گفته می‎شود.

مسأله796. مرد باید در حال نماز ـ اگر چه كسی او را نمی‎بیند ـ عورتین خود را بپوشاند، و بهتر است از ناف تا زانو را بپوشاند.

مسأله797. زن باید در موقع نماز، تمام بدن حتی سر و موی خود را بپوشاند، ولی پوشاندن صورت به مقداری كه در وضو شسته می‎شود، و دست‎ها تا مچ و پاها تا مچ پا لازم نیست، اما برای آن كه یقین كند كه مقدار واجب را پوشانده است، باید مقداری از اطراف صورت و قدری پایین‎تر از مچ را هم بپوشاند.