مسأله 1399. اگر پدر به جهت عذری نماز یا روزه‎اش را به جا نیاورده باشد، بعد از فوت او بر پسر بزرگتر واجب است قضا نماید، یا برای انجام آن اجیر بگیرد، هر چند پدر نتوانسته قضا كند، و بنابر احتیاط اگر از روی نافرمانی هم ترك كرده باشد، پسر بزرگ‎تر باید آن را قضا نماید، یا برای او اجیر بگیرد.

در مورد مادر نیز احتیاط واجب رعایت این حكم است، بلكه در صورتی كه وصیت نكرده باشند، و پسر هم نداشته باشند، احتیاط واجب این است كه اكبر ذكور از اولیاء میت نماز و روزه او را قضا كند، و با نبود ذكور، اناث از آن‌ها انجام دهند.

مسأله 1379. كسی كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده، باید قضای آن را به جا آورد، اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده یا به واسطه مستی نماز نخوانده باشد، ولی نمازهای یومیه‎ای را كه زن در حال حیض یا نفاس نخوانده قضا ندارد، و هم‌چنین كسی كه در تمام وقت بدون عمد بیهوش بوده، قضا بر او واجب نیست.

مسأله 1380. اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازی را كه خوانده باطل بوده، باید قضای آن را بخواند.

مسأله 1381. كسی كه نماز قضا دارد، باید در خواندن آن كوتاهی نكند، ولی واجب نیست فوراً آن را به جا آورد.