شنبه: 1404/11/18

تكبیرة‎الاحرام

مسأله197. همان‌گونه كه گذشت، نماز با گفتن «اَلله اَكبَر» آغاز می‎شود و به آن «تكبیرةالاحرام» می‎گویند. چون با همین تكبیر است كه بسیاری از كارهایی كه قبل از نماز جایز بوده، بر نمازگزار حرام می‎شود؛ مانند خوردن و آشامیدن، خندیدن و گریستن.

فارسی
شنبه / 15 فروردين / 1394

نیّت

مسأله194. نمازگزار، از آغاز تا پایان نماز، باید بداند چه نمازی می‎خواند و باید آن را برای انجام فرمان خداوند عالم به‌جا آورد.

مسأله195. به زبان آوردن نیّت، لازم نیست، ولی چنانچه به زبان هم بگوید، اشكال ندارد.

فارسی
شنبه / 15 فروردين / 1394

فرق بین ركن و غیر ركن

مسأله193. اركان نماز، اجزای اساسی آن به شمار می‎آید و چنانچه یكی از آنها به‌جا آورده نشود و یا اضافه شود، هرچند بر اثر فراموشی هم باشد، نماز باطل است.

واجبات دیگر، گرچه انجام آنها لازم است، ولی چنانچه از روی فراموشی، كم یا زیاد شود نماز باطل نیست؛ ولی اگر عمداً ترك شود، یا زیاد شود، نماز باطل است.

فارسی

غیر رکن

1. قرائت

2. ذکر ركوع و سجود

3. تشهّد

 

4. سلام

5. ترتیب

6. موالات

فارسی
شنبه / 15 فروردين / 1394

رکن

1. نیّت

2. قیام (ایستادن):

الف. قیام هنگام تکبیرةالاحرام:

ب. قیام متصل به رکوع (ایستادن پیش از رکوع)

3. تکبیرة‌الاحرام

4. رکوع

5. سجود (دو سجده)

فارسی
شنبه / 15 فروردين / 1394

واجبات نماز

واجبات نماز، یازده چیز است كه برخی ركن و برخی غیر ركن است.

فارسی

اعمال نماز

مسأله191. نماز با گفتن «الله اكبر» شروع می‎شود و با سلام به پایان می‎رسد.

مسأله192. آنچه در نماز انجام می‎شود یا واجب است و یا مستحب.

فارسی

احكام اذان و اقامه

مسأله183. اذان و اقامه باید بعد از داخل‌شدن وقت نماز گفته شود و اگر قبل از وقت بگوید ـ عمداً باشد یا سهواً ـ باطل است.

مسأله184. اقامه باید بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگوید، صحیح نیست.

فارسی

اقامه

اَللهُ اَكْبَر ....................................................... 2 مرتبه

اَشْهَدُ اَنْ لَا اِلهَ اِلَّا الله                                  2 مرتبه

اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله                             2 مرتبه

اَشْهَدُ اَنَّ عَلیَّاً وَلِیُّ الله                                  2 مرتبه

فارسی
چهارشنبه / 12 فروردين / 1394

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - آیت الله العظمی حاج شیخ لطف الله صافی گلپایگانی